Over commitment
Als het aankomt op commiteren ben ik er nog niet helemaal over uit hoe ik me erin voel. Aan de ene kant denk ik “ja het is belangrijk om iets te bereiken”. De welbekende 10.000 uur om iets te masteren bereik je sneller, of überhaupt, wanneer je focus aanbrengt. Aan de andere kant lijkt het me ook ontzettend saai. Ik heb nou eenmaal niet één ding waar ik bij wijze van de hele dag aan zou kunnen zitten. Ik heb nou eenmaal veel hobbies, en dat heeft ook weer z’n charmes. Het combineren van skills uit compleet verschillende domeinen maken weer tot iets nieuws.
- Durf jij te committeren?
- Commitment is eng, maar nodig anders bereik je net niks
Er zijn meerdere wegen naar Rome, maar als ik jou was zou ik er toch echt één kiezen en je daaraan commiteren. Zelfs als je er halverwege achterkomt dat je de langste weg hebt gekozen. Onderaan de streep is terug wandelen, en vervolgens dat pad bewandelen toch echt een stuk langer.
Maar commiteren is eng… Je zou maar zo’n vermoeiend lang pad hebben uitgekozen en erachter komen dat hij helemaal niet naar Rome gaat! En dan? Weer een andere route kiezen die dan hopelijk wel naar Rome gaat… Dan is de makkelijke toch maar blijven waar je nu bent.