Een lekker luierdagje

Sinds kort laat ik mezelf toe om een echt luierdagje te hebben. Ik blijf wat langer in mijn pyjama, moet even niks van mezelf en zet geen wekker. Voorheen zag ik dit als iets slechts. Niet omdat het niet “productief” is, ook niet omdat ik er schaamte voor voel. Maar omdat het voelt alsof ik dingen doe die niet goed voor me zijn.

Het is bewezen dat iedere dag op dezelfde tijd opstaan goed voor je is. Te lang na wakker worden in bed blijven hangen zorgt dat m’n hoofd vaag is. Zowat de hele dag op de bank hangen kan ook niet goed zijn.

En toch is het iets waardoor ik me de rest van de week een stuk beter voel. Ondanks dat onderzoek heeft bewezen dat veel van de dingen die ik doe eigenlijk niet “goed” zijn. In andere woorden: ik heb teveel naar de productiviteits gurus geluisterd die blijkbaar 24/7 perfect leven.

En juist tijdens mijn luierdagjes merk ik dat er opeens ruimte is voor allerlei ideeën. Dus eigenlijk maakt het me op een onbedoelde manier juist productief. Grappig eh?