Moeilijke keuzes, makkelijk leven
Ik zou mezelf niet perse omschrijven als een schrijver. Ik kan niet zeggen dat ik schrijven nou perse super leuk vindt. De Nederlandse taal beheers ik wel okee, maar niet fantastisch. Ik schrijf in mijn dagboek, maar dat is ook wel het meeste schrijven wat ik doe. En dan kies ik ervoor om een blog te beginnen, waarom? Iets waarbij ik nu al voel, owmygod dit is moeilijk. Voor jou is dit namelijk de eerste paragraaf die je leest, maar voor mij is het mijn vierde poging om paragraaf één te schrijven. Gedachtes en ideeën structureren op een manier die goed te volgen, compleet en hopelijk een beetje leuk zijn om te lezen is toch wel echt anders dan dat dagboek van mij. Maar dat het zo moeilijk is, is precies waarom ik het doe.
Er is me namelijk iets opgevallen. Het word ons steeds moeilijker gemaakt om moeilijke dingen te doen. Je avondmaal word tot aan je voordeur verzorgd, thuiswerken is de norm en ook voor vermaak hoef je de deur niet uit. Dat is een aardig contrast ten opzichte van vroeger, vraag maar aan je oma. En het voelt nogal dubbel, zelf zit ik er namelijk ook niet op te wachten om, bijvoorbeeld, de was met de hand te moeten doen. Of met een bezem de woonkamer aan kant te maken. Ook ben ik bijzonder blij met mijn vaatwasser. Maar volgens mij zijn we er nogal in doorgeslagen en dat vind ik toch wel een beetje eng.
We kennen allemaal wel gezegdes zoals “voor niets gaat de zon op” of “no pain, no gain”. In andere woorden; alles wat de moeite waard is, kost moeite. Nu is dit wel erg hard, je hoeft niet altijd pijn te lijden om tot iets moois te komen. Maar met de kern van de boodschap ben ik het zeker eens. Veel dingen die we aspireren kosten nou eenmaal enige moeite om te bereiken. Als je een huis wilt kopen (en geen rijke ouders hebt), zal je toch echt een baan moeten zoeken. Als je wilt afvallen, zal je toch echt je eetgewoontes moeten aanpassen.
Maar als het steeds moeilijker word om moeilijke dingen te doen, dan betekent het ook dat we dit vermogen steeds minder trainen. En als dit vermogen voldoende wordt verzwakt, dan lopen we de echte mooie, waardevolle dingen in het leven mis. En dan word het een filosofische kwestie rondom de vraag “wat is de zin van het leven?”.